Atina’da buluşuyoruz
Resmi olarak 1 Eylül’de başlayacak tur, bizim için birkaç gün önceden başlıyor. Takım ile önce Atina’da buluşuyoruz. Tabii ki Akropolis’in önünde fotoğraf çektiriyor ve sonra da resmi görüşmelere başlıyoruz.
İlk durak Atina Belediyesi (Accomodation and Services Scheme for Asylum Seekers / ESTIA) Burada mültecilerle ilgili çalışmalar yapan birkaç organizasyonla buluşup neden withrefugees dediğimizi anlatıyor ve onların çalışmalarını dinliyoruz. Yunanistan’da 3 yıl boyunca sokakta başıboş duruken toplanıp poliste bekleyen bisikletler sahibi çıkmazsa geri dönüşüme gönderiliyormuş. Geri dönüşüm yerine tamir edilip ya da bakım yapılıp ihtiyacı olanlara verilebilir. Burada önemli olan sadece bisiklet vermek değil, bu bisikletleri güvenli biçimde günlük hayatta nasıl kullanabileceklerini öğretmek asıl konu. Genelde bisiklet çocuklara hediye olarak verilir ya, tüm aileye bu eğitimin verilmesi ve ulaşım araçlı olarak da kullanabilmeleri sağlanmalı. Aileler, çocuklarının güvende olmayacağı gerekçesiyle bu tür eğitimleri istemiyorlarmış. Oysa anneleri ile beraber bisikletle okula gidip gelseler ne güzel olur. Ancak böyle büyüyen nesillerle bisiklet, oyuncaktan çıkıp günlük hayatın parçası olur.
BikeforEurope projesi GR koordinatörü Greenways bir sosyal kooperatif. Mültecilere böyle bir kooperatifin nasıl kurulabileceğini de anlatmak istiyorlar. Kuruluş maliyeti yok ve sigorta indirimleri var, iş kurmak isteyenler için biçilmiş kaftan.
UNHCR’ye gidiyoruz sonra. Onlar Viyana’ya kadar nasıl bisiklet süreceğimizi anlamaya çalışıp klasik soruları soruyorlar. Yoldaki şehirlerde yapacağımız etkinliklerden bahsedip onların Yunanistan’da yaptıklarını dinliyoruz.
Biz gece treni ile Selanik’e giderken bisikletlerimiz araçla naklediliyor. Yunanistan Demiryolları bisikletlerimizi almıyor. Daha önce Selanik’ten Edirne’nin karşı tarafına kadar tren kullanmıştık ve çok yardımcı olmuşlardı. Bu sefer takımda bir kargo bisikleti var ve onu kabul etmediler trene. Krizle tren seferleri de azalmış. İstanbul-Selanik arası dostluk trenini anmadan geçmemek gerek burada. İnterrail yolculuklarının vazgeçilmezi. Sirkeci’den harika bir İstanbul manzarası ile İstanbul’dan keyifle ayrılmanın bir parçasıydı…
Bisikletleri teslim etmek üzere şehrin bir köşesine pedallarken, ulaştığımız anda yağmur başlıyor. Bakalım Balkanlar bizi nasıl karşılayacak?
Tren çok kalabalık. 6 kişiyiz ve bir kompartmanı kapatıyoruz ve takım iyice kaynaşıyor.
